غزل شمارهٔ ۶۴۵ کفر است ز بی نشان نشان دادن
کفر است ز بی نشان نشان دادن
چون از بی چون نشان توان دادن
چون از تو نه نام و نه نشان ماند
آنگاه روا بود نشان دادن
تا یک سر موی ماندهای باقی
این سر نتوانمت بیان دادن
چو تو بنماندهای تو را زیبد
داد دو جهان به یک زمان دادن
گر سر یگانگی همی جویی
دل نتوانی به این و آن دادن
دانی تو که چیست چارهٔ کارت
بر درگه او به عجز جان دادن
عطار چو یافتی ز جانان جان
صد جان باید به مژدگان دادن
+ نوشته شده در جمعه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۵ ب.ظ توسط سیل سرشک
|