شمارهٔ ۱

بخشندۀ نیک خوی آن کسی است که که جانش را به بخشش آراسته گرداند.به دور از جوانمردی است که بخشنده بر آن کسی که چیزی به او داده یا خیری رسانده منت نهد.

شمارهٔ ۲

برای نادان پیرایه ای سزاوارتر وزیباتر از خاموشی نیست.

شمارهٔ ۳

خرد در نظرگاه مردمانِ آزاده ونیک سرشت جهان،پر از شور و شکوه می نماید.بهرۀ خردمندان وامید واران، همیشه شادکامی است.

شمارهٔ ۴

چون دانستی که خدا از خاکت آفریده،گردن کشی و خودرایی مکن.

شمارهٔ ۵

باید پیوسته به پروردگار بی همتا رو آوریم، در هر کاری او را بینا دانسته و باور کنیم که روزی دهِ مختار اوست.

شمارهٔ ۶

هرکه از سرنوشت دیگران پند نگیرد ،دیگران از سرنوشتش پند خواهند گرفت.

شمارهٔ ۷

آنکه در آموختن جهد نمی کند،هرگز نباید در انجمن دانایان لب به سخن بگشاید.

شمارهٔ ۸

مردمان را خُرده(عیب) مگیرید که هیچ کس بی خرده نیست.

شمارهٔ ۹

امید،آهستگی وملایمت،زندگی را روشن وشیرین می کند،خشم وتیزی مایۀ رنج و بلاست.آهسته رو از عیب جویی می گریزد و شرم وآهستگی را دوست می دارد.

شمارهٔ ۱۰

دانایان روشندل می دانند که دوران زندگی دراز نیست،تن آدمی از این جهان است و روح و روان از سرای دیگر.