از شعر شقیقۀ سرخ لیلی

دیوانه نشسته است
و خون سرخ لیلی در رگ هایش سیاه می شود
دیوانه
          با غروب زنگوله هاش
                                     بر گوش
دیوانه نشسته است
و برای خون سیاه لیلی می نویسد.

از شعر حرکت بی شتاب برای ایثار

سرود بر زبانی است عنابی

روز نیلوفرها
که با دستی سرخ ودستی سبز
می تراود بر کف سرد

و این بازو بر می خیزد
حرکت دارد
و خون مرا درشیشه می کند

زیباست زن
که بربستر نیلوفران
                       آبی
و در آغوش من
                      سبز است.