شمارهٔ ۱

اهداف و آرزوهای گذشته،فرصت ها وسودمندیهای اکنون را به ما پیشکش می کند.

شمارهٔ ۲

به هر اندازه که ذهن،توانایی پندار را داشته باشد به همان میزان،توانایی آفرینش هم خواهد داشت.

شمارهٔ ۳

ما برای نگهبانی از آیندۀ بهترخود،بایستی این جُربُزه ودلیری را داشته باشیم تا درصورت نیاز،خود را از جمع دوستان ناباب کنار بکشیم.

شمارهٔ ۴

همۀ ما باید شاگردان مکتب کارهای نادرست دیگران باشیم.

شمارهٔ ۵

ما پیش از آنکه بتوانیم یک سخنران خوب باشیم وسخنان کارآمدی را برای دیگران بیان کنیم،باید هنر خوب شنیدن را فراگرفته باشیم.

شمارهٔ ۶

هیچ چیز بیرون از ارادۀ ما نیست وهیچ چیز هم بیرون از تصور ما وجود ندارد و تصور نقطۀ آغاز همۀ پیشرفت هاست.

شمارهٔ ۷

اگر نخستین گام برداشته شود،رسیدن به کامیابی و شادمانی،دیگر چندان دشوار نیست.

شمارهٔ ۸

رؤیاهای ما،به ما روح اندیشه،کردار و احساس می بخشند و سبب می شوند که ما به درستی،همان فردی شویم که رؤیاهایمان بدان می اندیشند.

شمارهٔ ۹

آنها که در جستجوی زندگی بهتر هستند،بیش از هرچیز باید انسانی بهتر شوند.

شمارهٔ ۱۰

نادانی وبی خبری شبیه عفونت است،اگر بررسی نشود به کل نظام مندی ها وارد شده وسبب فروپاشی ِ کامل زندگی خوش وسرشار از کامیابی آدم می شود.

شمارهٔ ۱۱

هر چیزی که از زندگی داریم نتیجۀ مستقیم از آن چیزی است که هستیم.

شمارهٔ ۱۲

همۀ پاداش های زندگی،در دسترس همۀ ماست.مشروط بر اینکه در مراحل نخست رشد،نظم را حکمفرما کنیم و از ناآگاهی،دوری گزینیم.

شمارهٔ ۱۳

از درخت گلابی نمی توان چشمداشت میوۀ سیب داشت!حتی اگر روی درخت نوشته شود که این درخت سیب است.حقیقت دگرگون نمی شود وحتی اگر از درخت گلابی سیب آویزان کنیم در فصل بهار سیب نمی دهد.

شمارهٔ ۱۴

همیشه بزرگترین پاداشها برای کسانی است که ارزش بیشتری به خویشتن و جهان هستی می دهند و کاینات هم آنها را به سمت آن چیزی که می خواهند بشوند، رهنمون می سازد.