شمارهٔ ۱

تنها سخنگوي جهان طبيعت،آزمايش است،پس بايد هميشه به تجربه پرداخت و هركار را به هزار شكل آزمود.

شمارهٔ ۲

انسانها به نسبت ظرفيتي كه براي كسب تجربه دارند عاقل به شمار مي روند كساني خوشبخت هستند كه از تجربۀ ديگران استفاده مي كنند و تجربۀ ديگران را دوباره تجربه نمي كنند.

شمارهٔ ۳

سبب اندوه است كه اشخاص در حد ميانه نيز به حواس خود توجه نمي كنند.نگاه          مي كنند ولي نمي بينند،گوش مي دهند ولي نمي شنوند،لمس مي كنند ولي احساس نمي كنند،غذا مي خورند ولي مزۀ غذا را حس نمي كنند.
 

 

شمارهٔ ۴

همان گونه كه روز خوب،خواب خوش در پي دارد،زندگي هم اگر به خوبي سپري شود،
مرگي آمرزيده در پي خواهد داشت.

شمارهٔ ۵

درست همان گونه كه اگر آهن را به كار نگيريم،زنگ مي زند.همان گونه كه آب راكد        مي گندد و يا به هنگام سرما يخ مي بندد،اگر از آگاهي و مغز خود بهره نگيريم،آن را از دست مي دهيم.

شمارهٔ ۶

عشقِ سرشار در صورتي به وجود مي آيد كه از آنچه دوست داريد،آگاهي فراوان داشته باشيد.