شمارهٔ ۱

عشق پارچۀ گل دوزی شده ای است که طبیعت آن را آراسته و تخیل،نقش ونگار آن را ترسیم کرده است.

شمارهٔ ۲

برای آنکه بتوان خوب نوشت وسرود،باید دریک کشور آزاد زندگی کرد.

شمارهٔ ۳

وقتی حرف پول پیش می آید ، همه پیرو یک کیش و آیین می شوند.

شمارهٔ ۴

در جامعه ای که کارها بر حسب استعداد تقسیم نشود در حقیقت همه بیکارند.

شمارهٔ ۵

آیا در دنیا کسی آنقدر عاقل است که از تجارب دیگران عبرت بگیرد.

شمارهٔ ۶

زمانی یک جامعه دارای فضیلت اخلاقی است که قانون،همۀ افراد جامعه را با یک چوب براند.

شمارهٔ ۷

عملی اگر کاشتید،عادتی درو خواهیدکرد.عادتی اگر کاشتید،اخلاقی درو خواهید کرد.اخلاقی اگر کاشتید،سرنوشتی درو خواهید کرد.

شمارهٔ ۸

خانم!زیبایی شما تنها چشم را لذت می بخشد،اما زیبایی اخلاق وفهم شما،روح را نوازش می دهد.

شمارهٔ ۹

خرابی کار یک مملکت از دو چیز است:نداشتن مردان عالم ولایق ونبودن آنها بر سر کارهای مملکت.

شمارهٔ ۱۰

خطاهای بشر اول رهگذر،بعد میهمان وچندی نمی گذرد که صاحب خانه می شوند.

شمارهٔ ۱۱

هر زمان احساس می کنم که درد ورنج وبیماری می خواهد مرا رنجه کند و آزار دهد،به کار پناه می برم.کار بهترین درمان دردهای من است.

شمارهٔ ۱۲

هرکسی دوبار می میرد:یک بار آنگاه که عشق از دلش می رود وبار دیگر آنگاه که زندگی را بدرود می گوید.اما مرگ زندگی در برابر مرگ عشق بسیار ناچیز است.

شمارهٔ ۱۳

عشق نیرومندترین سپاه است ،زیرا در یک لحظه بر قلب ومغز و جسم حمله می کند.