۱

کوهای همسایه
که برفها هنوز بر بسترشان
                                                خوابیده است

و ریشه های افشان آب
                               که در زمین فرو می روند
و بازوان تو که مرا می برد
تا اسبان آگاه شهر
که با چشم های بسته تمام خیابان ها را می دانند
و آن بوته های آتش
                         که نگاه های من آن ها را می نوشند

 

گل هایی که در چشم های تو
                                             مخملند.

 

۲

دست های تو ،نه
                             و پاهای هیچ کس

چشم های تو ، نه
                            و سخنان هیچ کس
با خودم
                 پیمان دیگر بسته ام
که آسمان خانه ام روشن است
در آمد و رفت
                   آنانی که سال هاست
وطنشان را بر دوش می کشند.

 

۳
پروانه ها با پالتوهای سیاه
و چشم های طاووس بر بال هایشان
ترکیبی از آتش و شب
و دو آهوی بی طاقت
                            که در چشم های تو بیقراری می کنند
تا تو
        در میان سنگ و درخت
                                         تصویرت را بنشانی
که رودخانه ها عریان شوند
انگار اکنون است که در اندیشه ات من می گذرد
که اسبان سرخ
                    کنار خانه ات ایستاده اند
تا تو را به ابرها ببرند
دست هایت کجاست
                         که شهر مثل آغوش زنی
مرا در خود می فشارد
در بازوان سنگی اش
تا سال های خالی من
                                پر شود.