شمارهٔ ۱
کوچکترین شکی ندارم که هر مرد و زنی می تواند به جایی که من رسیده ام، برسد.به شرطی که همان تلاشها را به کار ببندد و همان امید و ایمان را در خود بپروراند.
کوچکترین شکی ندارم که هر مرد و زنی می تواند به جایی که من رسیده ام، برسد.به شرطی که همان تلاشها را به کار ببندد و همان امید و ایمان را در خود بپروراند.
می توان امیدوار بود که فردی خشن،روزی دست از خشونت بردارد،ولی چنین امیدی در مورد ترسویان وجود ندارد.
اگر نتوانیم آزاد زندگی کنیم،بهتر است با آغوش باز از مرگ استقبال کنیم.
ما که آزادی را دوست نداریم نمی توانیم نان آزادی را بخوریم واگر هم بخوریم، آن را هضم نخواهیم کرد.
هر نامی که بر او بگذارید،مهم نیست،او کسی است که بیشترین آرامش را درمیان شدیدترین شعله ها به آدمی می دهد،او همان پروردگار است.
همۀ مردم به خدا ایمان دارند،هرچند همه از آن آگاهی ندارند.همه به خود ایمان دارند و اگر این خود را در بی نهایت ضرب کنند ثمرۀ آن خداست.
آن کسی که با وجدانی آرام خود را وقف خدمت به دیگران می کند، روز به روز نیاز بیشتری به این خدمت در درون خود حس می کند و ایمانش بی درنگ فزونی می گیرد.
تنها هنگامی می توانید ادعای عشق ورزی کنید که رفاه دیگران برایتان اهمیتی بیش از رفاه خودتان داشته باشد وحتی زندگی دیگران را مهمتر از زندگی خود بدانید.
آن گونه از دگرگونی را که دوست دارید در دیگران ببینید در خودتان ایجاد کنید.
نباید ناامید شوید که حسِ بشر دوستی ازمیان رفته است زیرا نوع دوستی مثل اقیانوس است که اگر چند قطره از آن آلوده گردد تمام آبهای آن هرگز آلوده نخواهد شد.
بدانید که هر ناکامی وشکستی ، شما را به اندوخته های بیشتری در ژرفای وجودتان راهنمایی می کند.
بر آنم که اگر یک فرد، به مراتب بالای روحی برسد،همۀ جهان با او صعود می کند واگر فردی سقوط کند همۀ جهان را به سقوط کشانده است.