فاصله

اگر شعر
             این گونه در چشمان تو
                                            زندانی باشد
من،
       هرگز شاعر
                        نخواهم شد.
اگر شعر
            این گونه در موی بلند تو
                                           تحریر شود
آه!...حادثه بی خشم زیبای تو
                                      آنقدر ابله است
                                                       که باید
                                                               تاریخ را دوباره
                                                                    تجربه کنیم.

فاصله ها را اگر
                    با عشق
                             اندازه بگیری
هیچ کس
             دور نیست
دستم را بگیر
                      تا گم نشویم...

بار

یادت را
          _ لحظه ای _
                              بر زمین می گذارم
تا در حضور نسیم
                        نفسی تازه کنم
نمی دانی که این روزها
                         چگونه می گذرد
نمی دانی که باد
                        این روزها
                                 چه لحنی دارد
نمی دانی که درخت
                             _ این روزها_
چگونه سایه اش را از من
                         دریغ می کند
و پرندگان این روزها
                          _نمی دانی_
                                            چقدر ساکتند
با این همه _ خوشم که بی غم تو
                                            شادمان نیستم
خوشم که بار غمت
                         پشتم را
                                      شکسته است...