آونگ

دل
   که می افتد
تو را کشف می کنم
ای جاذبۀ جادویی!
سیبی
       آونگ
            بر نخی
                      تاب می خورد
زمان می گذرد
دندان ها می پوسد.

حس

هوا
چنان سرد است
که سرما را حس نمی کنم
و زخم
        چنان گرم
که درد را.

کنارت می نشینم
دستم را گرم می کنم
و خاکستر می ریزم
                         بر زخمم.

خزان

خزان
      وزید
گلی به سرخی دنیا
                        به باد رفت.

زمین
      به گرد عشق
                     می چرخد
                                میان عطری سرخ...

آن سوی نقطه چین ها

آن سوی نقطه چین ها
چه باغی!
چه انگور چلچراغی! چه نارنج تابانی!

آن سوی نقطه چین ها
چه کوچه عطر افشانی!
چه گل هایی که از دریچه ها فرو می ریزد!

آن سوی نقطه چین ها
چه پرچینی، چه رودی!
چه قایقی بر امواج
پر از تلاطم عشق!
آن سوی نقطه چین ها
چه پیراهن هایی دریده پرهیز!
آن سوی نقطه چین ها
چه عطری!