به جاده بیا
جاده نامت را به تو می گوید
قصۀ سینه سرخ دیروز،
                               و عشقه امروز را
حلقۀ کبود نیلوفر
و جاپای کبوتر چاهی را.
جام عتیق راز را
به تو می نوشاند.
و تو، پری می شوی
در گلوگاه نسیم و دریا
و علف و مه
و عاطفه و صدا
_ ناگاه
نامت را
            فراموش می کنی