در سرسرای همیشه

می بینمت ستارۀ زخمی
گاهی که شب
از نیمه می گذرد
و_شهراز سکوت می سوزد.
بالای برج آینگی
آه
آواز کیست
_که می پیچد
در سرسرای همیشه.
بانوی باکره می گرید
بانوی باکره می گرید
آواز
از آینه
می آید
و آینه
یکدست آبی است
گاهی که شب
از نیمه می گذرد
و _ زخم از ستاره می بارد.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۱۰ ب.ظ توسط سیل سرشک
|