گلشهر شعر فارسي

در آینۀ بهار می آراید
گیسوی هزار رنگ خود را باغ
در آینۀ سیاه چشمانت
گیسوی سیاه خود را می آرایم
با شانه ای از عقیق و مروارید.

تو سبزتر از بهار می آیی
زیباییت از دریچه ها پیداست
می آیی و چشمه های گل جوشان
می آیی و کوچه رخت گل پوشان
می آیی و من ستاره می چینم
از ظلمت بیکران چشمانت.