رباعی شماره ۱۶۵ دل گر چه درین بادیه بسیار شتافت
دل گر چه درین بادیه بسیار شتافت
یک موی ندانست و بسی موی شکافت
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
آخر به کمال ذرهای راه نیافت
+ نوشته شده در پنجشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۶ ساعت ۴ ب.ظ توسط سیل سرشک
|