رباعی شمارهٔ ۱۱ ترس اجل و بیم فنا، هستی توست
ترس اجل و بیم فنا، هستی توست
ور نه ز فنا شاخ بقا خواهد رُست
تا از دم عیسی شده ام زنده به جان
مرگ آمد و از وجود ما دست بشست
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۹۶ ساعت ۵ ب.ظ توسط سیل سرشک
|