رباعی شماره ۱۷ در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سراپای جهان با دل تنگ
شد دست ز کار و رفت پا از رفتار
این بس که به سر زدم و آن بس که به سنگ
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۶ ساعت ۱ ب.ظ توسط سیل سرشک
|