اسکندر رومی را پرسیدند دیار مشرق و مغرب به چه گرفتی که ملوک ‏پیشین را خزاین و عمر و ملک و لشکر بیش از این بوده است ایشان را ‏چنین فتحی میسر نشده گفتا به عون خدای عزّوجل هر مملکتی را که گرفتم ‏رعیتش نیازردم و نام پادشاهان جز به نکویی نبردم.‏
‏                        بزرگش نخوانند اهل خرد    که نام بزرگان به زشتی برد‏