‏
الهی!‏
عبدالله بر این بساط،پیاده مانده است.‏
رخ بر هرکه می آورد،اسب بر او می دوانند.‏
الهی!‏
آن ساعت که در شاه ماتِ اجل مانده باشد،‏
از دیوبندِ شیطان،او رانگاهدار،
که فرزین طاعت کج می رود!‏