سحبان وائل را در فصاحت بی نظیر نهاده‌اند به حکم آن که بر سر جمع ‏سالی سخن گفتی لفظی مکرّر نکردی وگر همان اتفاق افتادی به عبارتی ‏دیگر بگفتی و از جمله آداب ندماء ملوک یکی این است.‏
‎ ‎‏     سخن گرچه دلبند وشیرین بود         سزاوار تصدیق وتحسین بود‏
‏      چو یکبار گفتی مگو باز پس              که حلوا چو یک بار خوردند بس ‏‎ ‎‏ ‏