‏
جالینوس ابلهی را دید دست در گریبان دانشمندی زده و بی حرمتی همی‌کرد ‏گفت اگر این نادان نبودی کار وی با نادانان بدین جا نرسیدی.‏
‎ ‎‏      دو عاقل را نباشد کین وپیکار          نه دانایی ستیزد با سبکبار‏
       اگر نادان به وحشت سخت گوید     خردمندش به نرمی دل بجوید‎ ‎‏ ‏
       دو صاحبدل نگهدارند مویى             همیدون سرکشی و آزرم جویی ‏‎ ‎‏ ‏
‎ ‎      وگر برهردو جانب جاهلانند             اگر زنجیر باشد بگسلانند ‏‎ ‎‏ ‏
       یکی را زشت خویی داد دشنام       تحمل کرد وگفت ای خوب فرجام‎ ‎‏ ‏
‏       بتر زانم که خواهی گفتن آنی         که دانم عیب من چون من ندانی‏