‏
گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود یکی از پادشاهان ‏گفتش همی‌نمایند که مال بیکران داری و ما را مهمی هست اگر به برخی از ‏آن دستگیری کنی چون ارتفاع رسد وفا کرده شود و شکر گفته. گفت ای ‏خداوند روی زمین لایق قدر بزرگوار پادشاه نباشد دست همت به مال چون ‏من گدایی آلوده کردن که جو جو به گدایی فراهم آورده ام گفت غم نیست که ‏به کافر می دهیم اَلخبیثاتُ لِلخبیثین
‏                 گرآب چاه نصرانی نه پاک است‏
‏                                         مرده می شویی چه باک است‏
                 قالو عَجینُ الکِلْسِ لَیْسَ بِطاهِر‎ ‎‏ ‏
                                         قُلْنا نَسُدُّ بِه شُقوقَ المَبرَزِ‏
شنیدم که سر از فرمان ملک باز زد وحجت آوردن گرفت وشوخ چشمی ‏کردن بفرمود تا مضمون خطاب از او به به زجر وتوبیخ ملخص کردند
‎ ‎‏        به لطافت چو بر نیاید کار        سر به بی حرمتی کشد ناچار‏
‏         هر که بر خویشتن نبخشاید    گر نبخشد کسی بر او شاید