ای یادگار جان ها!و یاد داشتۀ دل ها!‏
ویاد کردۀ زبان ها!به فضل خود،ما را یاد کن!‏
وبه یاد لطفی،مارا شاد کن!‏
ای قائم به یاد خویش،وزهر یاد کنندۀ به یاد خود،پیش!‏
یاد توست که تو را به سزا رسد،
ورنه از رهی چه آید که تو را سزد!‏
الهی!‏
تو به یاد خودی ومن به یاد تو!‏
توبرخواست خودی ومن بر نهادِ تو!‏