الهی!‏
چند نهان باشی و چند پیدا؟
که دلم حیران گشت و جان شیدا!‏
تا کی از استتار و تجلّی؟
کی بُود آن تجلّی ِ جاودانی؟
الهی!‏
چند خوانی و رانی؟
بگداختم در آرزوی روزی که در آن روز،تو مانی!‏
تا کی افکنی وبرگیری؟
این،چه وعد است بدین درازی و این دیری؟سبحان الله!‏
مارا براین درگاه همه نیاز!‏
روزی چه بود که قطره ایی از شادی بر دل ما ریزی؟
تاکی مارا می آب وآتش بر هم آمیزی؟
ای بخت ما ازدوست رستخیزی!‏