‏
الهی!‏
این همه نواخت،ازتو،بهرۀ ماست،که در هر نفسی چندین سوز و نور و ‏عنایت تو پیداست.‏
چون تومولی که راست؟وچون تو دوست کجاست؟
وبه آن صفت که تویی،خود جز این نه رواست.‏
این همه نشان آیین فرداست.‏
این خود،پیغام است و خلعت بر جاست.‏