گاهی چنان بدم که مبادا ببینی ام
حتی اگر به دیدۀ رؤیا ببینی ام
من صورتم به صورت شعرم شبیه نیست
بر این گمان مباش که زیبا ببینی ام
شاعر شنیدنی است ولی میل میل ِ توست
آماده‌ای که بشنوی‌ام یا ببینی ام
این واژه‌ها صراحت تنهایی من اند
با این همه مخواه که تنها ببینی ام
مبهوت می‌شوی اگر از روزن ات شبی
بی خویش در سماع غزل‌ها ببینی ام
یک قطره‌ام و گاه چنان موج می‌زنم
در خود که ناگزیری دریا ببینی ام
شب‌های شعر خوانی من بی فروغ نیست
اما تو با چراغ بیا تا ببینی ام