‏
دلم را ورق می‌زنم
به دنبال نامی که گم شد
در اوراق زرد و پراکندۀ این کتاب قدیمی
به دنبال نامی که من
ـ من ِ شعرهایم که من هست و من نیست‎ ‎ـ
به دنبال نامی که تو
ـ توی آشنا، ناشناس تمام غزل‌ها ـ
به دنبال نامی که او‎ ‎
به دنبال اویی که کو؟