سپیدهدم
بانگ در بانگ
خروسان میخوانند.
تا دوردستهای گمان اما
در این پهنۀ ماسه و شوراب
روستایی نیست.
روز است که دیگرباره بازمیگردد
یادآورِ صبح و سلام و سبزه،
و تحقیر است که هر سپیدهدم
از نو
اختراع میشود
در تجربۀ گریانِ همیشه.
+ نوشته شده در شنبه پنجم آبان ۱۳۹۷ ساعت ۹ ق.ظ توسط سیل سرشک
|