آنکه می‌گوید دوستت می‌دارم
خنیاگرِ غمگینی‌ است
که آوازش را از دست داده است.
 
               ای کاش عشق را
               زبانِ سخن بود
 
هزار کاکُلی شاد
                    در چشمانِ توست
هزار قناری خاموش
در گلوی من.
 
               عشق را
               ای کاش زبانِ سخن بود
 

 
آنکه می‌گوید دوستت می‌دارم
دلِ اندُهگینِ شبی‌ است
که مهتابش را می‌جوید.
 
               ای کاش عشق را
               زبانِ سخن بود
 
هزار آفتابِ خندان در خرامِ توست
هزار ستارۀ گریان
در تمنای من.
 
               عشق را
               ای کاش زبانِ سخن بود.