من پریشانم پریشان زاده ام
من فریب دوست خورده ام ساده ام
گفته بودی عشق مجنون می کند
هر چه بادا باد پس آماده ام
قصد جانم می کند هر شب فراق
خون بهای خویش را من داده ام
از ریا خالی است باور کن عزیز
سجده ام ، پیشانی ام ، سجاده ام
حال دشواری است بغضم در گلو
وقتی از بام دعا افتاده ام