چه پارادوكس شگفت انگيزي!هر زمان كه اراده مي كنم با ناديده گرفتن خواسته هايم به ديگران كمك كنم تا چيزهايي را كه دوست دارند،به دست آورند،هم احساس شادماني و خرسندي بيشتري مي كنم و هم كامروا مي شوم.