گلشهر شعر فارسي

من كه، جز با خود،ندارم هيچ جنگي با كسي
دوستم با هر كه،حتّي دشمن جان وتنم
من كه با توران،چه پيران و چه پوران،صلحِ كل
نبست جزئي تر خصومت با كس از مرد و زنم
من كه بالاي كسي دستي نكردستم بلند
پيشِ مورِ زير پا هم كوته و كج گردنم
اين نمي دانم،خداوندا،چرا با مي چنين
دشمنم،چندان كه هر جا هست مي را مي زنم؟!