گلشهر شعر فارسي

از خود بپرس ،حضرتِ زردشت از چه رو
تكرار مي كند به اَوِستايِ مستطاب
كز راستي چه ها رسدت، وز دروغ چه
پرسيده ام من از خود و اين يافتم جواب
خوانَد تو را به راستي و روحِ راستي
خواهد كه از دروغ به جد وَرزي اجتناب
او را به شور با «منشِ نيك» و «راستي» است
زيباترين نيايش و دلكش ترين خطاب
كز آبِ راستي است تو را زندگي درست
هرگز نخورده آب كس از بازيِ سراب