صبوحي را، قدح چون شعلۀ شمشير در دستم
چو خورشيدِ درخشان تيغِ عالم گير در دستم

صبوحي مي كنم هر صبحدم ،هر چند باشد زود
دريغ اين دولتي دور است و آيد دير در دستم!