سهره اي پريد
سهره اي نشست
در درونم اين چراغ از كجاست؟

در شبي چنين كه ظلمت از هر سو گشوده دست
خاك را به روشني كشانده ام
خاك و باد و ماه را
آب و چاه را.
عكس كيست در درون آب
عكس كيست اين؟
                            (ماهيان به پيشواز ماه مي روند و
                             شاعران به شاعري)

اين خراب را كه چفت و بست زد؟
اين شكسته را كه بست؟
عشق! عشق! عشق!
خاك را به روشني كشانده ام
در درونم اين چراغ از كجاست؟
خوش به موقع آمدي بيا!
لادني كه در بهار بشكفد گل است

سهره اي پريد
سهره اي نشست